Jedną z najwspanialszych budowli sakralnych w Niemczech jest katedra w Akwizgranie, która jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. W 1843 roku napisał o niej Karol Baedeker :"to najwspanialszy pomnik starochrześcijańskiej sztuki budowlanej na północ od Alp". Świątynia najpierw była kaplicą pałacową, potem mauzoleum Karola Wielkiego. Katedra służyła jako obiekt koronacyjny. Za czasów Fryderyka I stała się głównym kościołem Rzeszy. Wzniesiono tą katedrę w latach 790-800 jako główną świątynię karolińskiego zespołu rezydenckiego. Pałac z kaplicą miał stanowić symbol statusu państwa Karola Wielkiego. Akwizgran w owych czasach rozkwitał. Cesarz przebywał w tym mieście nie tylko ze względu na wspomnianą tu katedrę. Jego hobby była jazda konna a także uwielbiał kąpiele w wodach termalnych. Ze względu na położenie miasta - u zbiegu granic trzech państw Akwizgran został najdotkliwiej zniszczony ze wszystkich miast niemieckich podczas wojen światowych. Jego odbudowa to było wielkie przedsięwzięcie.